สักวา วิศวะ นั้นแสนเศร้า ถูกตราหน้า ว่าขี้เหล้า ทุกแห่งหน
เรียนลำบากต้องผ่านแคลกันทุกคน ตัวต่อล้นทำเป้อได้อีกหลายปี
ยังโดนว่า เป็นพวกเถื่อน ดูเขาซิ๊ ก็ใช่สิ่ พี่มันโหด ต่างจากเขา
เกรดก็น้อย เทียบใครได้ คณะเรา เทอมหน้าเล่า เกรดตกลง ทุกๆปี
ไม่ต้องสาม แค่เกินสอง ก็แสนสุข ขนมักลุก เมื่อเกรดหนึ่ง จุดเจ็ดสาม
จุดเจ็ดสี่ จุดเจ็ดห้า พยายาม ให้เกินสาม เทอมที่เรียน รอดรีไทน์
ส่วนสาวแห่ง วิศวะ ก็น่าเศร้า ชายมากเหล่า มักนินทา หาว่าถึก
เพื่อนชายเยอะกว่าผู้หญิง แปลกพิลึกอยู่แต่ตึกไร้ชายจีบเพราะเกรงกลัว
จะเห็นสาว การจัดการ ก็ลำบาก เพราะต้องลาก ขาไปไกล ถึงตึกเขา
วิชาเรียน ตึกอื่นๆ ก็บางเบา เหตุใดเล่า สวรรค์ถึง ชอบลำเอียง
ไหนจะสาว คณะ อื่นๆอีก คอยหลบหลีก เมื่อเห็นเสื้อ สีเลือดหมู
เอาไปใส่ ก็โดนเมาส์ ดูซิดู เสื้อคลุมหนู เหมือนใส่อวด คณะแฟน
แดดตอนเช้า ทรมาร เมื่อสัมผัส ยิ่งแดดจัด ยิ่งเสียดแทง หัวใจฉัน
เพราะเมื่อวาน ดันดื่มหนัก สุดเมามัน แฮ้งทุกจันทร์ ถึงอาทิตย์ ไม่เว้นเลย
เข้าห้องเรียน อีเอน ชั้นสองสาม เพื่อนล้นหลาม แต่หญิงน้อย มันไม่ไหว
จะหาวิว ชื่นชม จรรโลงใจ ก็ยากไซร้ มีแต่ชาย เช่น รด.
เมื่อสาวอื่น ย่างกาย มาเรียนบ้าง หุ่นแสนงาม ผมแสนสวย อกเอวสาว
จึงมองแบบ หื่นกาม อยู่ทุกคราว จนเธอร้าว หัวใจ ก้มหน้าเดิน
ความเจ้าชู้ ก็บอกว่า เราที่หนึ่ง กวาดเรียบถึง เหรียญทอง โอลิมปิก
จีบมั่วหมด ใครไม่ติด ขอเป็นกิ๊ก สั่นระริก เมื่อรถไฟ หลายขบวน
สับรางเก่ง สับขาหลอก เราก็เก่ง ตลกเท่ง โหน่งหม่ำ ยังต้องหลบ
ตลกแดรก เราชำนาญ มีให้ครบ มักโดนตบ เมื่อตลก จะหลอกฟัน 555
เพราะฉนั้น โปรดเห็นใจ พวกเราบ้าง เมื่อเราสร้าง ไมตรี ก็อย่าหลบ
ขอเบอร์ไป ถามเมล์ไป เพื่ออยากพบ อยากจะคบ เป็นเพื่อนใจ แค่นั้นเอง
น่าสงสาร ขนาดนี้ ดั่งที่อ่าน ก็อย่าพาล ตราหน้าเรา ให้หมองสี
เลือดหมูนะ มีแต่ คนดีๆ ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง เค้าจริงใจ 5555
จะว่าเถื่อน ว่าขี้เหล้า เรายอมรับ จะว่าทรัพย์ เราน้อย เราไม่ถือ
พนันบอล สูบบุหรี่ ไม่ขาดมือ จะว่าดื้อ ว่าเจ้าชู้ ก็ว่าไป
แต่จะว่า ไม่จริงใจ ไม่ได้นะ รู้ไหมจ๊ะ รักนะ จุฟๆด้วย
อาจเปลี่ยนแปลง ถ้าเธอ ช่วยอำนวย เช่นส่งส่วย เป็นความรัก ให้ทุกวัน
วิศวะ อาจเปลี่ยนเป็น วิด - ศะ - ครับ อาจเปลี่ยนตับ ใหม่ได้ ถ้าเธอสน
เป็นตับอ่อน ดื่มน้อยลง เพราะกลัวจน เฝ้าอดทน เรียนเก็บเงิน ไว้แต่งเธอ
วิศวะ อาจเปลี่ยนเป็น วิด -ศะ ค๊ะ สุภาพนะ ถ้าลองจีบ สาวเลือดหมู
ความเรียบร้อย ลึกๆ เทียบชั้นครู ดูแลสู้ พยาบาล เหมือนกันเอย
เคยได้ยินสำนวนอันหนึ่งไหมครับ ที่บอกว่า สิ่งที่ดูน่ากลัว มักจะไม่อันตราย สิ่งที่อันตราย มักจะดูไม่น่ากลัว ว่ากันว่า.. ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของคนมีความรัก คือการที่รักกันมาแนบแน่น สวยหรู โดยไม่เคยมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งเลย เพราะความสวยงามราบรื่น มันทำให้เรา "วางใจ" จนอาจลืมไปว่า.. ยังไงๆ เขาก็เป็น "คนอื่น" ยังไงๆ เขาก็มีหัวใจคนละดวงกับของเรา สมองคนละก้อน ตัดสินใจได้เอง รู้สึกได้เอง ว่าจะรัก จะเลิก จะอยู่หรือจะไป ในเวลาอกหัก ใครจะมาบอกมาพูดอะไรสามวันสามคืน ก็ไม่ช่วยอะไรได้มาก เท่ากับการมีปัญญาขึ้นในใจเราเอง ถ้าเราเข้าใจได้ว่า คนเราเกิดมาเพื่อพบกัน เพื่อมีวันเวลาที่ดีด้วยกัน และเพื่อพรากจากกันในที่สุด ไม่ช้าก็เร็ว เราก็จะทำใจ และปล่อยวางได้ โดยไม่ต้องการคำอธิบาย หรือตรรกะเหตุผลอะไรมากมาย เวลาเจอเรื่องแบบนี้ อย่าเสียเวลาถามว่า "ทำไม" ให้มากความนะครับ คิดเสียว่าเขาตายจากชีวิตเราไปแล้ว คนที่เคยเป็นคนรักแสนดีของเรา เขาไม่อยู่ในโลกของเราแล้ว ถ้าเรารักเขามากจริงๆ อย่างที่บอกเขาเสมอ นี่ไง.. สิ่งสุดท้ายที่เราจะให้เขาได้ "ให้อภัย" ไงครับ คิดเสียว่า เขาจะมีความสุขมากกว่าที่ได้อยู่กับเรา อวยพรให้เขาโชคดี ในโลกใหม่ของเขา ไม่ต้องรอเขาหรอกนะครับ อย่าไปหวังลมๆแล้งๆ ว่าคนตายแล้วจะฟื้นกลับมา เพราะมันมีแต่ในหนังแฟรงเก้นสไตน์ และถึงเขาจะกลับมา เชื่อเถอะครับว่า ความรู้สึกดีๆ มันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว เขาเลือกทางเดินชีวิตของเขาแล้ว เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเขาแล้ว เราก็เลือกได้เหมือนกัน ว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ หรือจมปลักในทุกข์นี้ต่อไป อยากร้องไห้ก็ร้องแต่พองาม พอให้รู้สึกว่าเรามีเลือดเนื้อ แต่อย่าร้องจนเสียจริต เหมือนคนคิดสั้น เพราะถึงเราจะร้องจนน้ำท่วมทุ่งกุลาร้องไห้ ก็ไม่ทำให้อะไรๆกลับมา เหมือนเดิม เราอาจรู้สึกเหมือนโลกดับ วับหาย แต่เปล่าหรอก.. ชีวิตเพิ่งจะเริ่มเรียนรู้ความจริง การเรียนรู้ความรู้สึกของการสูญเสียครั้งใหญ่ เป็นบทเรียนสำคัญของมนุษย์ ที่จะได้สอนตัวเองว่า .. อย่ายึดมั่นถือมั่น ทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป ทั้งเรา ทั้งเขา ทั้งใครๆ ทั้งสิ่งนั้น สิ่งนี้ สิ่งไหน ทั้งโลกนี้ จักรวาล และกาลเวลา ใครที่ป่วยใจอยู่ ขอให้เข้มแข็ง.. หนักแน่น.. มีสติ และขอให้หายป่วยไวๆครับ